Krociosłowo

[Marcin Sztelak]

W pełnym blasku nocy,
gdzieś pomiędzy załamaniem cienia
a odbiciem mroku trwają echa. Już wybrzmiałe,
zatracone w bezdźwięcznościach.

Wciąż słyszalne w miękkich gwiazdach
bledną kiedy świt rozdęty nadmiarami
sypie utraconym czasem.

Upychamy go w kieszeniach, pełnych
dziur na przestrzał życia.
Świat rozpycha się łokciami, więc czekamy
na powroty w noce.

Z naszym nieodzownym umieraniem
wraz z kosmosem.

[Alek Osiński]

No fakt, kłamstwo ma krótkie nogi
a jeszcze gdy za pasem kosmos
można tylko tupać w miejscu
i zacierać ręce, to znaczy ślady
po zbawianiu świata... ; ) Ciekawy wiersz...