Sprzedawcy mózgów

[Marcin Sztelak]

Cisza jakby przeleciał anioł po drodze
gubiąc skrzydła.

Opadły jak liść na nabrzmiałe karki miłośników
karkówki z grilla. Z odpowiednią ilością tłuszczu
do popicia.

Ślina na usta przynosi ślinotok i uwypukla
ślepia. Bełkot swobodnie przepływa pomiędzy
lewym a prawym uchem.

Przede wszystkim liczy się miarowość kroku
i słuszny kierunek marszruty. Oraz marzenie
o dobrze podkutych butach, skoro obiecują:
kamieni nie braknie.

Anioł czernieje i zasycha, u stóp się ściele
symbolika. Burzowe chmury – to już nie cisza.

[lczerwosz]

W normalnych warunkach głupota liczy się z kasą. Ale w epoce podwyższonego ryzyka, to już wszystko jedno. Sponsor się znajdzie, on nie jest głupi.

[Rekuperator]

Wszyscy nabieramy się na przekazy biblijne
Wiersz zaczyna sie od Anioła, że coś tam.

Kończy się też aniołem.

Tytuł dobry!

Mózgi ludzkie cwaniacy trzepoczą.