Z balkonowych historyjek

Wiadomość

Marcin Sztelak · #1 Post autor: **Marcin Sztelak** » 15 lip 2021, 20:55

Z premedytacją łamię zakaz palenia
liści w kryształowym wazonie po babci.
Dym leniwie pełznie po krętej ścieżce
upstrzonej gołębiami.

Ostatecznie przekarmione gubią kierunki
i zbędne skrzydła. Zza zamglonego okna
naprzeciwko pomarszczona jesień grozi
palcem, więc swobodnie sączę herbatkę.

Jak zawsze spluwając na głowy ludzi
z kasztanów. Coraz ich więcej i więcej,
wypełniają przestrzeń pomiędzy światami.

W jednym z nich śpię, w drugim niepewny
reinkarnacji jadam tylko owoce smażone
na boczku. Zapas z lat najtłustszych.

Dym rzednie, wazon pękł na cztery części
– zima, balkon zamknięty.

#2 Post autor: **tabakiera** » 17 lip 2021, 00:03

Jesień i umieranie połączone z pamięcią o przodkach, starych zakazach i rzeczach cennych, których wartość nadał i zabrał czas.
Każdy kolejny obraz przytłacza bardziej.
Nawet te lata najtłustsze jakieś plugawe.
Śmierć jest pewna i straszna, ale najstraszniejsze jest odchodzenie z poczuciem przegranej w otaczającej zgniliźnie.

#3 Post autor: **eka** » 20 lip 2021, 07:03

Marcin Sztelak pisze: ↑
15 lip 2021, 20:55
Dym leniwie pełznie po krętej ścieżce
upstrzonej gołębiami.

Ostatecznie przekarmione gubią kierunki
i zbędne skrzydła.

Tylko nie to!

Obrazki okołobalkonowe w jesiennym spleenie. Dobre metafory celniej trafiają od mówienia wprost.