nieudolny dialog z wierszem Szymborskiej

[Agnieszka R.]

cóż to za argusowe oko
duże wypukłe czoło niczym globus
chyba do długiego rozmyślania
nasza nienawiść nasza nienawiść okrągła

wiecznie młoda
z dobrze naoliwionym mózgiem
zawzięta zachłanna

usteczka niczym pąsowe róże
dolna warga
na górnej jak kolanko
na kolanko założone

nie potrzeba jej cudzego dotyku
ani tłumaczeń
zawsze ma rację
cóż za ekspresja
cóż za eminencja

uczulona gdy ktoś mocniejszy
rozsierdzona gdy jest ignorowana
zachłanna zawzięta

z chwilą porażki innych
ironiczny uśmiech
który pod woalem niepewności
zawiesił się w kąciku ust
nadział jak ryba na haczyk
wyplątać nie potrafi

sama ze sobą wytrzymać nie może
wiecznie w pogotowiu waleczna
osiadła w przymrużonych oczach
w zmarszczce między brwiami

wystarczy spojrzeć na tę piękną buzię
niby nic nie mówi
a wszystko widać jak na dłoni
bowiem po śladach na twarzy
poznacie ją

[eka]

Nienawiść Szymborskiej odbija się w Twoim dialogu na kilku płaszczyznach, m.in. rytmie. Podkreśleniu cech kobiecych. Czy kobiety bardziej są skłonne do nienawiści za... niemal wszystko? Ale odłóżmy te pytania.
Wiersz dobrze napisany. Interesujący dialog, gdzie nie widzę sporu między tekstem noblistki a Twoim.
Być może dlatego, że w tej chwili obu nie zestawiam, polegając na jakże kruchej pamięci.
Pozdrawiam, Agnieszko.

[tabakiera]

Kobietę z "Portretu kobiecego" polubiłam.
To krucha siłaczka, zaradna i podwładna, zalotna ale nieulotna.
Zmieniająca się jak kameleon, ale zawsze dobra.
Tak zwyczajnie - ludzka i przyjazna.

Twoja kobieta to istny babiszon, nie lubię jej i nie marzę o bliższym poznaniu.

z chwilą porażki innych
ironiczny uśmiech

- ten fragment skreśla ją w moich oczach całkowicie.

[Agnieszka R.]

Dzięki Wam za zaglądnięcie:)
Tabakiero tak babiszon istne odbicie nienawiści. Mam miałam do czynienia z takim babiszonem. Niestety to niedobry przykład koleżanki. To była niezła sucz. Brr.