Do baby Jagi

[Agnieszka R.]

czekałam na kolegę
który miał mnie odwieźć
z pracy do domu

byłam szczęśliwa
bo pomyślałam
że w drodze przeczytam
mu swój wiersz
zapytałam jak przedstawić
zazdrość w tekście
a on do mnie że teraz nie ma do zazdrości głowy

zrobiłam sobie nadzieję że może
dla mnie głowę stracił
bo zaraz zapytał czy jestem gotowa

skłamałam że mam na sobie tylko płaszcz
oczami wyobraźni zobaczyłam jego błyszczące uśmiechnięte oczy

pierwszą osobą która nauczyła mnie kłamać była moja babcia
gdy mnie jako dziecko usypiała pewnego dnia
zapukała w łóżko i postraszyła babą jagą
wiedziałam dobrze że to babci dłoń
a nie żadna baba jaga

i zaraz pomyślałam że zamiast odjechać z tym kolegą
fajnie byłoby odlecieć jak typowa wiedźma na miotle
chwytać w powietrzu zagubione najlepsze na świecie wiersze kochać się w nich
i wrócić z błyszczącymi oczami

[Marcin Sztelak]

wiedźmą być czy nie być? o to jest pytanie...