Studium samotności

[Toyer]

Jestem sam jak palec
lecz on nie jest sam
ma jeszcze cztery palce
w towarzyskiej ręce

jak złoży się dłonie
palców jest dziesięć
to już jest zebranie
mogą zapomnieć

o samotności

dlaczego żyję samotnie
nie ma w tym krzty miłości
chociaż kocham cię
bezkresny świecie

bez ciebie nie ma nas
kochając po prostu trwam
jestem tylko ja sam
moje bez innych istnienia

tak wiele mam do powiedzenia
nie ma komu zaufać
do kogo się wygadać
nie mam nawet cienia

opuścił mnie nawet cień
czy to rozumiesz pewnie nie
nikogo nie spotykam we śnie
chwile są jak tysiącletni dzień

[eka]

Bardzo smutne wyznanie

Ale przecież masz nas, czytelników, czytających i komentujących Twoją twórczość.
Uściski mocne!

[Toyer]

Na szczęście wiersz nie jest aktualny emocjonalnie - pisałem go parę lat temu w przypływie negatywnych emocji. Obecnie nie czuję się już samotny - jednak bardzo dziękuję za wsparcie

[zimny grog]

dobra samotność nie jest taka zła jak powiedział pewien hulaka zajechany hulactwem zbiorowym.
no to fajnie że Ci się odmieniło na pogodne życie.

[Toyer]

Powiem szczerze, że czasem brakuje mi samotności, ale już nie takiej skrajnej

[eka]

Bardzo się cieszę!