Dziecko szczęścia

[Toyer]

Jestem dzieckiem szczęścia
tak zawsze powtarzała mama
po latach zrozumiałem sam
że to była święta prawda

w międzyczasie
wierzyć przestała
żyje w realizmie
gdzie złe są marzenia

ale zawsze życzyła powodzenia

a ja marzyłem
cały czas
ciągle się modliłem
o spełnienia

w końcu to działa

Mama wierzyć zaczęła
chociaż ostrożnie
aż przekona się sama
że istnieje szczęście

ja zawsze miałem
wszystko co dobre
dzieckiem byłem
lecz nie tylko jej

każdy gest dobry jest

spełnią się marzenia
nawet te nierealne
po to jest wiara
którą dzielnie niosę

to Ja dziecko szczęścia
urodzone przez nią
dla marzeń spełniania
uwierz razem ze mną

Powodzenia!

[eka]

Tak się zastanawiam, czy, tylko się nie obraź, taka naiwność środków wyrazu, ten prościuchny język, może w jakiejś okoliczności stworzyć dobry wiersz?



A może to liryka roli? Podmiotem lirycznym jest małe dziecko?

[Toyer]

Podmiotem lirycznym jest ja mam 33 lata - ale wewnętrzne dziecko cały czas w sobie noszę