SROKA MONETA

[biegnąca po fali]

wszystko zdaje się spać
snem głębokim pod pierzyną ze śniegu
drzewa i domy
wiklinowy płot

na chwiejnej bramie sroka
zmarznięta jak niebo
jak dzień
formujący się pod nim w zimowy obrazek

to ona wieńczy dzieło
na niej skupia się wzrok
jest czarnogłową kropką nad i
punktem odniesienia
do każdej interpretacji

wszystko zdaje się spać
ale ptak pozostaje czujny
na rozchwianej bramie czeka aż śnieg
zaskrzypi

pod twoimi butami

[eka]

to ona wieńczy dzieło
na niej skupia się wzrok
jest czarnogłową kropką nad i
punktem odniesienia
do każdej interpretacji

To fakt, pamiętam nad czym myślałam, widząc ten obraz.

No i pointa... sroka czekająca na bohatera, dobre! Podsuwa ciekawe alternatywy co do jej tajemnicy. Animizacja osoby, sroka jaka jest, kazdy widzi

Wiersz oszczędnie poprowadzony, żadnego przegadania, bardzo dobry, inspirujący.

[biegnąca po fali]

Bardzo dziękuję, Ewo.
Pozdrawiam.