Wyciek z piekła

[Toyer]

Wylewam te słowa prosto z piekła
gotują się myśli w czarnym kotle
umarłem lecz wciąż dalej umieram
trzymam za rękę chudą Nadzieję

boję się siebie mieszkając w piekle
domu zbudowanym z ludzkiego ciała
wszystkie czarne dni w sejfie zamknięte
tylko czasami szepcze Nadzieja

ona umiera ja z nią umieram
nakarm mnie śpiewa delikatnie
które pierwsze wyjdzie z piekła
jej początek będzie zakończeniem

chcę żyć jeszcze raz razem z Nadzieją
wyrzucić z piekła samego siebie
zamieszkać tam gdzie myśli nie bolą
chociaż na wycieraczce przed Niebem