,,Placówka''

[Strood]

Gdzieś na kuli ziemskiej rżną się.
Prowincjonalnie, pod pierzyną.*


Spotykaliśmy się nocami, poza szczekaniem psów,
jakieś dziesięć kilometrów od granicy z Ukrainą.
W bliskości zbiorowego cmentarza choleryków,
który przysposobiono na szczątki pomordowanych.

Układaliśmy się na miedzy życia i śmierci
z dziewczyną niczym miodarka
pachnącą jak odurzający miód,
zebrany ze sprawiedliwie oczyszczonych przez pszczoły.

Z Warkocza Bereniki nadlatywały gwiazdy,
nie było świetlika, metafory niegasnącej iskry
ze stłumionych zielskiem pożarów.
Światła z Faros dla nietomnych.

______________________________
*Zaczerpnięte z Literatury na świecie

[skaranie boskie]

Szczerze?
Nie przyjmuję tego wiersza.
Za dużo w nim stylizowanego realizmu, podpartego aktualnie obowiązującym trendem ukraińskim.
Może spróbuj napisać o czymkolwiek, byle nie było to zakamuflowaną agitką.
Uwierz mi, nawet gwiazdy z Warkocza Bereniki walą tu po oczach światłem zniczy z "cmentarza choleryków".
Co do technikaliów, niech się wypowiedzą inni, ci, którzy znają się na tym lepiej. Szkoda, że nasza nieoceniona Gloinnen wyłączyła się z komentowania. Ona by lepiej wiedziała, co o tym (u)tworze napisać.