Szuflada brzydkich kaczątek

Wiadomość

point of view · #1 Post autor: **point of view** » 18 paź 2018, 13:16

w każdym skaza
dzięki nim popękanych łatwiej rozróżnić
zarysowani pierwszym płomieniem
niepowtórzeni w oddechach
schowani za firankami

w kałużach słów
usychają dusze
jak twarze
czekając na wilgoć z różowych kącików
choćby z drzew

twoja moja dłoń z unerwieniem liścia
wierzącego w dobroć powiewu
w moc dotyku
bo przecież boimy się przeglądać w oczach innych

nie obawiaj się krzywizn kręgosłupa
zadrapań
pomarszczeń niedzielnych obrusów
zmięta kartka wie więcej
niż zaklejony list

coraz ciszej w szufladach
z kaczątkami smutku

zimny grog · #2 Post autor: **zimny grog** » 18 paź 2018, 19:22

point of view pisze: ↑
18 paź 2018, 13:16
w kałużach smutku
usychają dusze

ciut za patetycznie i archaicznie

point of view pisze: ↑
18 paź 2018, 13:16
twoja moja dłoń z unerwieniem liścia
wierzącego w dobroć powiewu
w moc słowa
bo przecież boimy się przeglądać w oczach innych

dobra strofka, bardzo dobra.

point of view pisze: ↑
18 paź 2018, 13:16
na tym polega obłęd szufladek
z uwiezionymi kaczątkami smutku

tu jakoś nie zatrybia między wersami, może przez te kaczątka smutku zbyt sztuczna metafora.

point of view · #3 Post autor: **point of view** » 19 paź 2018, 13:45

... ciut zmieniony.... dziękuję za uwagi