komfort

[Agnieszka R.]

wciąż chodzę ze spuszczoną głową
buduję w myślach poręcze
ciemność ma wtedy mniejsze oczy
dziwne dźwięki bledną wśród ciszy

umiem spadać do nieba
robiłam to wiele razy
nie mogę mieć więcej dzieci
ruda córeczka nie uratuje mnie

nie mogę spaść
bo jest jeszcze on
mój biedny syn

[lczerwosz]

czyli można

[witka]

Ty tobyś i Love Story Segala napisała w podobnie,

[Lucile]

Bardzo dobrze - poprawka sprawiła, że wiersz przez swoją kondensację stał się prawdziwy i przejmujący.

Pozdrawiam
L

[skaranie boskie]

Pozwolę sobie połączyć oba tematy w jeden, tak, by wszyscy mogli widzieć, jak ewoluował twój wiersz.

[Agnieszka R.]

Dziękuję Wam niezmiernie:) skaranie boskie z Wami:)

[eka]

buduję w myślach poręcze
ciemność ma wtedy mniejsze oczy

umiem spadać do nieba

Tylko i aż to. Naprawdę dobre.
_______________________________________
Reszta jak dekoracje z innej sztuki.
Brak spójności.

[Agnieszka R.]

Będzie część trzecia?:) hehe:) czasem Eka wystarczą mi dwie jedna fraza z wiersza, to już coś, miło, że znalazłaś to coś:)
pozdrawiam

[Karma]

Komfortem byłoby
Mieć ruda córeczkę

Mam syna

Buduje w myślach poręcze
Ciemność ma wtedy oczy

Niebieskie

Potrafią spadać do nieba.


Ale to tylko ja

[Agnieszka R.]