Imperatyw współczesny

Wiadomość

falkon · #1 Post autor: **falkon** » 19 gru 2018, 18:06

Według Kanta jestem wolny wtedy, gdy sam wybieram swoje pragnienia,

które sam sobie narzucam.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Za chwilę unikalna słowna porcelana

rozsypie się w drobiazgi.

Atlantyda wyłoni oblicze z głębin

ukaże miksturę nadziei i nudy.

Przeżywam onieśmielenie w obecności klawiatury

maszyna prycha i syczy.

Istnieje tylko to co widać.

Szczęśliwy łosoś wracający do źródła.

Literackich wątków będzie niewiele.

Muszę dyrygować śpiewem syren

i anarchicznej stuletniej rocznicy monarchii.

Nikt wszystkiego nie wie.

Mój ból człowieczeństwa rozszarpywany

niczym ziarenko grochu pod żebrem.

Idee J. Ch. stają się banałem.

Obrońcy gnębionych mas

szybko stają się gnębicielami.

Obok wszechświata anty wszechświat.

Prawdziwe pocałunki zawiązane

w jaszczurczy język.

Szumowiny w rosole wypływają na wierzch.

Spółgłoski, to materia tłumu.

Samogłoski, poezja z odrobiną utopii.

Powiedział człowiek z tatuażem.---

falkon · #2 Post autor: **falkon** » 22 gru 2018, 21:47

Odsyłam do -

Hosanna · #3 Post autor: **Hosanna** » 23 gru 2018, 20:08

dodajmy że zbiór mam i tak narzucony gruba rurą

każdy czas różni się upodobanym złudzeniem