Syndrom niewidzialnych nóg

[Krokus]

czyjeś kroki idą za mną
słyszę ich skradanie
zbiegam po schodach
mylę trop

pędzę do szpitala
odwiedzić moją duszę
przestała wierzyć w siebie
oddycha dzięki sztucznej inteligencji

znowu te kroki
na ulicy padły mocne słowa
trwa dochodzenie o przyczynę

ten facet z obrazka
połamał ramy
idzie w moją stronę
wsiąkam w tłum

dobiegam do siebie
przykrywam kołdrą
nareszcie niczego nie widać

jutro znowu w uszach zagrzmi polecenie
zapal światło
albo zrobię to za ciebie

[eka]

ten facet z obrazka
połamał ramy
idzie w moją stronę

Kim on jest? Jego są te kroki? Czemu peel przed nim ucieka, skoro nawołuje do zapalenia światła. Stanąć w świetle, nie mieszać się z anonimowym tłumem.
Druga strofa... on jest tą sztuczną inteligencją?
Same pytania:)

[Krokus]

No tak, same pytania, nie chciałbym za bardzo odkrywać o co autorowi chodziło, wolę jak interpretacji jest wiele, ale np: lęk, walka z nim, ucieczka przed tym co generuje lęk, czasem bywa niewytłumaczalny, boi się, że straci wiarę... To jedna z dróg interpretacji.