Zgiełk

Wiadomość

point of view · #1 Post autor: **point of view** » 10 cze 2021, 09:55

był zgiełk
i nikt nie uwierzył
gdy rozłożonymi rękoma
płakałem nad wami
choć patrzycie na mnie
z odpowiednim uwielbieniem
nie widzicie

nikt z was nie posypie mi twarzy
ziemią obiecaną
nie muszę zmartwychwstawać
nim zstąpię na was
by być
waszym szalonym bogiem
błąkającym się po miliardach głów

zamiast gwoździ
wysypuję z dłoni życia już niczyje
bez historii
z bezdechu do bezdechu
z pustego
w puste
ciszę

Marek Skalski · #2 Post autor: **Marek Skalski** » 10 cze 2021, 10:43

Witaj Tomku, nie napiszę tobie nic więcej niż na poemaxie

#3 Post autor: **eka** » 12 cze 2021, 09:27

O ewolucji pojęcia Boga w naszych głowach owo przesłanie?

Nie!

Ciekawy zabieg z monologiem.
Generalnie chyba to wiersz o oddalaniu się w wirtualu. Cisza jest. Zgiełk realnych dyskusji minął.
A cisza to... śmierć, niema apokalipsa.

#4 Post autor: **lczerwosz** » 12 cze 2021, 16:11

Marek Skalski pisze: ↑
10 cze 2021, 10:43
Witaj Tomku, nie napiszę Tobie nic więcej niż na poemaxie

Też jesteśmy ciekawi, można skopiować komentarz. Tu też bywa fajnie.

#5 Post autor: **lczerwosz** » 12 cze 2021, 16:27

Mistyczne przejście z tłumu do ciszy, samotności, nicości. Czy Bóg ma Ego. Czy się go wyzbył, rozmienił na miliardy pustek.

Marcin Sztelak · #6 Post autor: **Marcin Sztelak** » 28 cze 2021, 21:38

No tak po zgiełku następuje cisza. Ciekawie.
Pozdrawiam.