(Para)filia

[Marcin Sztelak]

Poproszę bez metafor ani podskórnych
epitetów. Żadnych uniesień
i zwiędłych kwiatów.

Prosto z mostu, tylko cicho,
bo pod nim tradycyjne trolle
pieką indyka. W ramach
dziękczynienia.

Tylko żurawina wymarzła
podczas zlodowaceń. Pogłowie
ekshibicjonistów także spadło,
prochowce wyszły z mody.

Chociaż najbardziej szkoda kapeluszy,
czarnoskrzydłych. Z woalką osłaniającą
kark przed ciosem.

A inkwizytorzy wciąż maszerują,
równym krokiem, będą wybierać
gorące kartofle z kociołka.
Ostatniej czarownicy.

Na koniec epitafium:
strzeż się idów marcowych,
bo nadejdą, Brutusie.

[witka]

ja bym poszalał np zwięzłych kwiatów

i podbierać te grule

A wiersz świetny, nie w gimnazjalnym bezstylu.

[Alek Osiński]

Na koniec epitafium:
strzeż się idów marcowych,
bo nadejdą, Brutusie.

No, nie wiem czy w nakreślonym przez ciebie
Marcinie, obrazie świata, warto by się
na poważnie czegokolwiek strzec.
Może już lepiej - raz kozie śmierć ; )