oczarowanie

[biegnąca po fali]

skoro nie masz wad
dlaczego jesteś sam
w tych burych odmętach
nie obmyjesz twarzy ni rąķ
nie dopatrzysz się duszy

byle podmuch ryba albo liść
zmąci odbicie
kochasz miłością nieodwzajemnioną
bliską zepsucia

kiedy osłabnie już wzrok
kiedy mięśnie odmówią posłuszeństwa
kto cię odprowadzi w ciemność
kto będzie szeptał twoje imię

a Styks
czy nie odmówi ci ostatnich spojrzeń
zachwytów nad tym co mogłeś dać
dzielić i żyć
w innej osobie

spojrzysz na taflę a tam mrok
odkładany na czarną godzinę

[eka]

No cóż, wiersz nader czytelny. Najmniej pasuje mi, czyli jednak uwiera, przedostatnia odsłona. Styks i potencjalne zachwyty, ale może źle podeszłam do metafory.
Dobrze napisany liryk, jest rytm, są emocje i spójność między wersami.

skoro nie masz wad
dlaczego jesteś sam

Bo wady (i zalety) ujawniają się dopiero w relacjach : )

A to naprawdę ładne:

kto cię odprowadzi w ciemność
kto będzie szeptał twoje imię

[biegnąca po fali]

Dziękuję, Ewo:)

[tabakiera]

Skojarzenia świąteczne z "Opowieścią wigilijną".
Czy warto być samotnym skąpcem (niekoniecznie tylko o dobra materialne musi chodzić), gdy można było być inną osobą - hojną, towarzyską, radosną?
No i odpuścić sobie miłość nieodwzajemnioną, bo ona do osamotnienia tylko zaprowadzić może (to już wniosek poza "Opowieścią", która mi sie nasunęła.

"Mrok odkładany na czarną godzinę" - bardzo trafiona metafora.

Wiersz dla mnie zbyt rozwlekły i takie perełki, jak ta zacytowana wyżej w nim ginie - ale taki masz styl i nie ma co się czepiać.
Kwestia z lekka odmiennej estetyki.

[biegnąca po fali]

Bardziej chodziło mi o obraz Caravaggio - Narcyz... :P
...ale ostatecznie to czytelnik decyduje o tym jak wiersz mu się przeczyta. Dzięki!

[eka]

chodziło mi o obraz Caravaggio - Narcyz... :P

Czyli Styks niezbędny ; )
A narcyzm ciągle żywy.

[tabakiera]

No tak, na to nie wpadłam.
Człowiek dopasowuje tekst do własnych myśli.
Dobrze by było podawać źródło inspiracji.