osme-pietro.pl

Wiadomość

Krokus · #1 Post autor: **Krokus** » 21 lut 2022, 20:01

***
na początku
była cisza

zaraz po niej
przerażenie
wyrwało się
z samego jej
środka

potem znowu
była ona
tylko
z niewielkim otworem
w kształcie ust

#2 Post autor: **lczerwosz** » 21 lut 2022, 22:22

Przerażenie panienki na niewiele się zda, gdy potrzeba siły i przebiegłości.

Krokus · #3 Post autor: **Krokus** » 22 lut 2022, 09:41

lczerwosz pisze: ↑
21 lut 2022, 22:22
Przerażenie panienki na niewiele się zda, gdy potrzeba siły i przebiegłości.

Jakoś nie wiem jak skomentować Twój komentarz.

#4 Post autor: **lczerwosz** » 22 lut 2022, 10:56

Cóż, przypisałem to do początku wojny. Jeśli niewłaściwie, przepraszam.

Krokus · #5 Post autor: **Krokus** » 22 lut 2022, 11:44

lczerwosz pisze: ↑
22 lut 2022, 10:56
Cóż, przypisałem to do początku wojny. Jeśli niewłaściwie, przepraszam.

absolutnie niewłaściwe, tu bardziej chodzi o luźną rozmyślania nad powstaniem wszechświata.

#6 Post autor: **lczerwosz** » 22 lut 2022, 12:55

Tak..., jeśli ten początek na kimś zrobił wrażenie. Mówili coś o wielkim wybuchu. Podobno są miejsca, skąd jeszcze go widać.

Krokus · #7 Post autor: **Krokus** » 22 lut 2022, 16:00

lczerwosz pisze: ↑
22 lut 2022, 12:55
Tak..., jeśli ten początek na kimś zrobił wrażenie. Mówili coś o wielkim wybuchu. Podobno są miejsca, skąd jeszcze go widać.

No tak, mówili, ale to taka ściema jest, jakiś bóg pierdnął i tak się to zaczęło.

#8 Post autor: **eka** » 22 lut 2022, 22:22

Ja w stwórczy przypadek nie wierzę.
Taka opcja generuje taki multum nieudanych światów, że brzytwa Ockhama zużyłaby się po milisekundzie.

A co do wiersza.
Cisza przeraziła się następstwa głosu/słowa, który z siebie wydobyła, bo powołał on straszny, bezlitosny świat. Zanegowała samą siebie, bo albo cisza, albo dźwięk. Słowo bez ust nie istnieje.
Już jest bezpieczna. Nie ma potencjału.

Krokus · #9 Post autor: **Krokus** » 23 lut 2022, 18:01

eka pisze: ↑
22 lut 2022, 22:22
Ja w stwórczy przypadek nie wierzę.
Taka opcja generuje taki multum nieudanych światów, że brzytwa Ockhama zużyłaby się po milisekundzie.

A co do wiersza.
Cisza przeraziła się następstwa głosu/słowa, który z siebie wydobyła, bo powołał on straszny, bezlitosny świat. Zanegowała samą siebie, bo albo cisza, albo dźwięk. Słowo bez ust nie istnieje.
Już jest bezpieczna. Nie ma potencjału.

ładna interpretacja, dzięki eko za komentarz.