Lik.

[Karma]

Na bezludziu i mewa człowiek
i trawa człowiek. I niebo też.
Choć przewleczone na nicę, pozbawione sfer
to tylko kosmos - skóra i tkanka planety, planet.
A skoro są dwie, czy więcej - dają archipelag.

Na bezdechu i marmur oddech i drewno oddech.
I dym też.
Choć zamknięty w słoiku czy folii, ulegnie w końcu skraplaniu,
a skoro jest śnieg i deszcz - powstaje mgławica.

Jedna, jeden.












Z cyklu: Awokado.
Maj, 2022
Marcin Lenartowicz.

[tabakiera]

Dla mnie ten wiersz to jedna wielka tęsknota.
No i nie da się nie skojarzyć z powiedzeniem:
"Na bezrybiu i rak ryba"
i z tym, że "tonący chwyta się brzytwy"

Każdy krok to obecność, każdy zapach to oddech.

Wyczekiwanie czy zwątpienie?

[Karma]

Ani to, ani to.
Zwyczajny, wszechogarniający brak. Po prostu.
To historia z tych o bliźniętach syjamskich, zrośniętych bokiem. A potem rozdzielonych chirurgicznie.

Muszą na nowo uczyć się chodzić.
Zmienia się środek ciężkości i po prostu robisz krok i upadasz.

To aż taki rodzaj nieobecności. Jakby ci powyrywali na chybił trafił pół masy ciała. Nie wiesz czego konkretnie brakuje, ale organizm nie działa jak powinien.

Przykro to mówić, ale strata ojca nie bolała aż tak bardzo.

[eka]

Na bezludziu i mewa człowiek
i trawa człowiek. I niebo też.

Na bezdechu i marmur oddech i drewno oddech.
I dym też.

To najbardziej, tym bardziej że dopiero po długiej chwili dotarł fakt fleksyjnego zaniechania. Coś w tym jest. Bezlik samotności.

[Karma]

Dzięki.
Czymkolwiek owo fleksyjne zaniechanie jest

[eka]

i mewa człowiek
i trawa człowiek

Masz tu pełnoprawną elipsę (wyrzucenie orzeczenia) oraz nieodpowiedni przypadek.
(... i mewa człowiekiem/i trawa człowiekiem)

[Karma]

Już rozumiem. Dzięki.
Jak to człowiek nieświadomie używa . Bądź nie