Wiersz buntownik

[Toyer]

Ten wiersz buntuje się przeciw sobie
po co mnie piszesz ty potworze
dlaczego życie dajesz choć go nie chcę
istnienie to tylko cierpienie

gdybym chociaż dobrym był
bogatym w metafory
a ty mnie tworzysz złym
buntuję się przez strofy

ani słowa więcej
zatrzymaj się
co jeszcze napiszesz
niech mnie nie będzie

dlaczego to zrobiłeś
być muszę na złość
nawet puentę napisałeś
lecz mówię dość

i tak wiersz się skończył
w trakcie pisania
chwilę tylko żył
dla buntowania

[tabakiera]

No tak.

[Toyer]

tak tak

[niewenus]

Miał być Ciechowski, a wyszło niemal jak Grzegorz z Ciechowa. Z naciskiem na niemal.
Pisanie o "pisaniu" to trudna sprawa, bo temat jest wyeksploatowany jak ladacznica w wieku bliżej nieokreślonym.