miłość

[tabakiera]

przymierzam ją do wiersza ale wierszem
nie opiszę błogości nostalgii zachwytów
i kamienistej drogi ku rześkiemu źródłu
które łączy się z niebem gdzie strudzone nogi
w niebieskim horyzoncie zanurzone idą
lekko i z babim latem prowadzą bez końca

nie usłyszysz tu fałszu i wyraźnie widzisz
jak bardzo pragnę i jak bardzo nie ma
melodii słów metafor by kształt ucieleśnić

co pastelowym cieniom nie pozwala zgasnąć

[eka]

i jak bardzo nie ma
melodii słów metafor by kształt ucieleśnić

kamienistej drogi ku rześkiemu źródłu
które łączy się z niebem gdzie strudzone nogi
w niebieskim horyzoncie zanurzone idą
lekko i z babim latem prowadzą bez końca

Całkiem udana próba : )

Aż sprawdziłam po przeczytaniu, czy dobrze przeczytałam nick, zabierając się do lektury.
Taki inny, zupełnie inny wiersz Tabakierowy.

[tabakiera]

Eko, fajnie że choć trochę się udało.
Dzięki.

[Marcin Sztelak]

Nieopisywalna, ale próbować warto, a szczególnie tak dobrze

[tabakiera]

Dzięki, Marcinie.