Listonosz zawsze dzwoni, dwa razy

[Marcin Sztelak]

Do trzech razy sztuka,
niestety nie wiadomo, w którym kościele,
jednak jutrznia zobowiązuje,
do obrócenia cielska.

Zresztą polecone i tak trafiają
do piekła, a zwykłe na zgrabną kupkę
liści schnących pod łóżkiem.

Trwa jesień, od zarania, aż po późny
wieczór. Gdy wszyscy składamy
głowy na pieńku
albo poduszce wypchanej słomą.

Z chochołów, które na swoje nieszczęście
poczęły wieszczyć zmianę
pory roku. Na nieustającą zimę,
pełną bałwanów i wigili dni powszednich.

Doręczyciel już człapie po klatce,
czas najwyższy
zamykać drzwi i okna, za późno na ucieczkę.

Ponadto nie bardzo jest dokąd,
skoro ziemia jest prawie okrągła
jak niedopompowana piłka. Niekiedy
zwana flakiem.

[Agnieszka R.]

Nad czwarta strofą bym popracowała. Cos drzemie w tym tekście. Masz takie katastroficzne te wiersze, gdzie piekło itd.I chyba coś nie tak z interpunkcja w dwóch ostatnich, tak na czuja piszę o tym.
Poczeły wieszczyć" - napisałabym (zaczęły) bo poczęły to dzis juz się tak nie mówi:)
Tekst bardzo ładnie się otwiera, jednak od tych chochołów bym popracowała jeszcze. Ale to tylko moje odczucia.

[tabakiera]

Szampańskim humorem to Ty nie tryskasz.

Jak zawsze imponujące i dobijające przerzutnie.

[Marcin Sztelak]

Faktentycznie, naprzecinkowało się cosik...