zaprawdę

[biegnąca po fali]

widziałam drzewo rozdarte przez piorun
wnętrze katedry
w której nie słychać już modlitewnego poszumu

poszarpane trzewia
odsłoniły serce ukryte w najpierwszym słoju

ono nadal biło
korzenie tłoczyły życiodajne płyny
i gdyby tylko starczyło wiary
dałoby się odbudować świątynię

może nie w trzy dni
bo człowiek jest słaby
wątpi w noc i w dzień wątpi choć jest

w otwarty bok palec wsadzi
i zdziwi się przestraszy
ale nie nagnie praw
przed rozdartym drzewem
choć święte jest
jak jego imię

a drzewo zrośnie się
i w niebo wystrzeli
by stamtąd obłaskawiać pioruny

[eka]

Tytuł - utrwalone w kulturze: zaprawdę, zaprawdę powiadam wam - kieruje w stronę Biblii.
Czytam kolejne strofy i nabieram pewności, że drzewo symbolizuje współczesny stan wiary. Papież Benedykt zapowiadał, że w niedalekiej przyszłości przyjdzie nielicznym katolikom działać w katakumbach zanim powolutku będzie się odradzać jak korzenie bohatera wiersza.
Obrazowy, symboliczny liryk.