Pragnienie sensu

[Toyer]

Ludzie chcą żyć
a ja odwrotnie
nie ma nic
co uratuje

skończyły się dni
i kończą się dalej
życie się śni
jednym koszmarem

gdzie się schowałem
szukam już długo
gdy oszalałem
skończyło się wszystko

kiedyś kochałem
teraz miłość bez sensu
nie kocham siebie
twórcy własnego bólu

bezsensowne dni
karmione cierpieniem
nie mam z nich nic
marzy się umieranie

nie tak powinno być
gdzie uśmiech gdzie słońce
inaczej chciałem żyć
krzyczy ciało martwe

zmartwychwstać chcę
odnaleźć sens
zlituj się Chryste
umarłem lecz żyć pragnę

[eka]

Dopóki się wie, czym jest sens, droga szeroka.
Gorzej, kiedy w niczym, obojętnie w jak atrakcyjnej postaci go nie dostrzeżesz.
Uściski mocne!

[Alicja Jonasz]

lubię czytać te wiersze, a emocje, które są we mnie w czasie ich przeżywania, trudne do opisania; mam takie chwile, o których piszesz