bez koperty

[żebro]

Nie zostawiaj mnie, bo pode mną kruchy lód,
a ja zdjęłam buty, żeby nie spłoszyć mew

po drugiej stronie kry. Nie zostawiaj mnie
w tak zimną noc w której grzęźnie głos
i tylko krzyk ptaków potrafi się przedrzeć

przez ciemność, ale one też nie rozłożą skrzydeł
ukrywając się przed niebem. Nie zostawiaj mnie
ze strachu o nurt, że rozbijemy się na pierwszym
lepszym pniu, to nie jest powód, żeby siebie wyrzec.

Mój kawałek świata jest biały i zimny, jak miejsca,
których nie przeżyliśmy. W nim odbicie rozedrgane
czeka. Zanim woda zabierze przetarte ślady stóp,
w końcu usłyszę trzepot, pióra same poderwą się
do lotu.

[tabakiera]

A, takie muzyczne skojarzenie:
https://www.youtube.com/watch?v=dRJXbM-MHYc

[Marcin Sztelak]

Ostatnia zwrotka źle mi się czyta, może przez inwersję, może przez pióra. W każdym razie mam wrażenie, że odstaje od pozostałych...

Pozdrawiam.