Przedsenność

[Leon Gutner]

Kiedy przechodził była senna
tuż przed zamknięciem ciężkich powiek
zmęczone miękkie i gotowe
tylko całować i rozebrać
rozkoszą chętne poczęstować
słodyczą głosu dźwiękiem słowa

nie ma lepszego na przedsenność
niż noc przyswoić zanim zaśnie
zapomnieć co męczyło właśnie
wydostać poza smutną wszelkość
wyjść trochę z siebie póki jasno
na chwilę wszystkie troski gasną

kiedy przepływał to czytała
wtapiając czas w historię liter
książki bywają znakomite
lecz czy prawdziwy śmiech i dramat
schowany w zdaniach tak troskliwie
rozdziały wyciskają chciwie

w końcu znajome jasne światło
wolno zamieni wszystko w dźwięki
nad czarnym niebem wzejdzie błękit
i będzie łatwiej świat odgadnąć
już było łatwo blisko siebie
lecz czas za krótki jest na nie wiem

teraz
przedsenne przed wieczorem
pewnie zamyka coś w szufladzie
chciałby podglądać jak się kładzie
zasypiać
patrzy lecz nie w porę
bo noc znów mrokiem czar wypaczy
za ciemno żeby
coś zobaczyć

[lczerwosz]

walka nocy z dniem jest symetryczna i wzajemna
walka z sennością i z bezsennością paradoksalnie taka sama
wyobrażenia jej w nim są bardziej zwiewne
a jego w niej niby konkretne
lecz niewidoczne i nie w porę

[Leon Gutner]