Spowiedź bezdroży

Wiadomość

Igor Dreja · #1 Post autor: **Igor Dreja** » 31 gru 2021, 09:54

Stworzycielko moja wybacz mi

w puste bez miłości dni

wczoraj cisnąłem obraz twój

Niczym papierowy zwój

dziś twoją czułość tak inną

spalę w mym oku - przecie niewinną

Jutro zaś pewnie twego portretu

przyjdzie mnie szukać pośród szkieletów

Stworzycielko moja wybacz mi

#2 Post autor: **Lucile** » 31 gru 2021, 16:00

Pierwszy post i ostatni dzień roku - więc nie powiem nic niepochlebnego, ale, proszę, może zechcesz przemyśleć jeszcze raz te wersy, bo temat godzien tego, a tytuł - podoba mi się - zapowiada ciekawą treść.

Przesyłam serdeczne pozdrowienia i mam nadzieję, że nie zrazi Cię mój komentarz i zechcesz dzielić się z nami swoimi tekstami. Przecież wszyscy tu wzajemnie od siebie się uczymy.

Dobrej, wesołej zabawy tej szczególnej sylwestrowej nocy

#3 Post autor: **eka** » 01 sty 2022, 19:03

Fajne, zastanawiam się kim/czym jest bohaterka wiersza.
Matką, sztuką (np. poezją), filozofią...

Dla mnie przemyślany wiersz, co prawda z nutą patosu, ale czasami tak trzeba.
Pozdrawiam.

:kofe:

Igor Dreja · #4 Post autor: **Igor Dreja** » 03 sty 2022, 21:14

Dobry wieczór. Dziękuję za komentarze. Pozdrawiam. PS. Bohaterka to matka.

#5 Post autor: **eka** » 04 sty 2022, 07:48

Dzięki za info.

:kofe:

#6 Post autor: **tabakiera** » 17 sty 2022, 23:01

Jak na moje oko to przed Tobą wiele pracy i bardzo dużo nauki.
Po pierwsze - mało oryginalne rymy, potocznie zwane częstochowskimi. One owszem, pasują czasem w balladzie, piosence, no ale nie w tak poważnym tekście.
Do tego rymy w większości męskie, dodające tekstowi kiepskiego rytmu i odbierające możliwość subtelności.
Po następne - patos nad patosy. Obraz dramatyczny, przerysowany, wręcz histeryczny.