Żniwna bella - vilanella

[Ulme]

Żniwa. Na polach wkoło wielkie bele.
Gdzież dawne żniwa, pełne o pogodę troski?
O nich by trzeba pisać vilanelle.

Przed laty w żniwa pracy było wiele.
I z kosą w ręku płynął żywot chłopski.
I nikt nie wiedział, co to wielkie bele.

Praca od świtu trwała, a w niedzielę
Czas odpoczynku, bo to dzień był Boski.
O nim by trzeba pisać villanelle.

Na polach słychać było ptasie trele
I niosły się hen w świat dźwięki bandoski.
A dzisiaj cisza. Wkoło wielkie bele.

Brak kobiet z sierpem, zwinnych jak gazele
Dziewcząt, co kwiaty wplatały we włoski.
O nich by trzeba pisać vilanelle.

Rolnik w kombajnie inne ma dziś cele
I trwają chwilę wrośnięte w rytm wioski
Żniwa. Na polach wkoło wielkie bele.
O nich by trzeba pisać vilanelle.

[EdwardSkwarcan]

Gdzież dawne żniwa, pełne o pogodę troski?

Ten wers się wyłamał

O nich by trzeba pisać vilanelle.

Ten wers nawet modyfikowany odstaje od całości

[tabakiera]

Troszkę sztywno, jakby na siłę pod formę Villanelli, choćby "włoski" zamiast "włosy" - mam wrażenie, że dla rymu.
Ale może być jako próba tej jakże wymagającej formy.

No właśnie, pojawiły się bele i nie ma w czym szukać igły.
Zero stogów.

[Leon Gutner]

Nie przepadam za formą ale kiedy ktoś formuje jakąkolwiek formę dobrze to i czytanie - przyjemnością .

Z uszanowaniem L.G.

[Ulme]

To taki mój eksperyment z nową dla mnie formą. Dzięki za przeczytanie.