miłości nieskończone

[nienażarty]

Najpiękniejsze są miłości nieskończone,
lecz dokończyć ich nie można w żaden sposób,
gdyż wtargnęły w sferę zmysłów nieproszone
pożądaniem wypalając czystość oczu.

Głodne wyznań i obietnic choćby pustych,
wciąż spragnione czułych gestów oraz spojrzeń.
W sobie samych przeglądają się jak w lustrach,
czas za nimi, chociaż pędzi, nie nadąży.

Skosztowały aksamitność jędrnych brzoskwiń,
których słodycz uzależnia jak narkotyk.
Zwiódł je ptaszek częstym trelem niby boskim,
życie splotło upał dnia z parnością nocy.

Najpiękniejsze są miłości nieskończone.
Zdolne łzami róż policzków gładkich zrosić
Chcąc nie niszczyć, co zostało ułożone,
muszą zgasnąć - fajnie było, ale dosyć!

[tabakiera]

Aj, już tak powakacyjnością powiało w tym wierszu.
Niby lekki, ale z nutą nostalgii, bo rozstania nie są fajne, ale wspomnienia - im dalsze, tym piękniejsze i spokojniejsze.

Bardzo dobra lektura na deszczowy dzień.

[Leon Gutner]

Spodziewałem się nieco bardziej lirycznego podsumowania tym niemniej wiersz się Leonowi spodobał.
Winna temu i forma i tematyka i klimat.

Z przyjemnością L.G.

[nienażarty]

tabakiera,
gdzie ta prowokacyjność - dzięki

Leon Gutner,
wybacz ale mam dość wzdychania