Inne stany nieświadomości

[Marcin Sztelak]

Gnoza na dziś wieczór:
Słońce jest rozpaloną żarówką
wypalając tatuaże na kościach,
przodków złożonych w ofierze.
My także spłoniemy, że szczętem.

Oddaję się rutynowym zajęciom licząc
przydrożne kamienie.
Tylko te zaokrąglone w wyschłych
strumieniach, z których nikt nie pił
pierwszego i ostatniego łyku zbawienia.

Powietrze jest przesycone
nadmiarem spadających aniołów.
Wbrew tarciu nie płoną w atmosferze,
zawieszają się w warstwach błękitów,
nieubłaganie przechodzących w czernie.

Głębokie jak dziura za łóżkiem
prowadząca w inne wymiary
sąsiedzkich uniesień.
Gęsto od słonych słów, naznaczonych
niezrozumieniem.

We śnie szukając ukojenia
odnajduję tylko ptaki siedzące oskarżycielsko
na parapetach na oścież otwartych
ścian.

Tym razem nie polecę,
wstyd mi za skrzydła przytwierdzone
tandetnym klejem.
Tak zwanego natchnienia.