odjeżdżający pociąg
budzi obawę
jakby zabierał mi coś
co już nigdy nie wróci
ktoś za szybą
wypatruje znajomych twarzy
machanie ręką
chwile potem zostają tylko szyny
uciekam od spojrzeń
na zatłoczonym peronie
trudno znieść
intensywność światła
co jakiś czas
rzucającą smugę cienia
w sam środek źrenicy
świadomość w której
wszystko gaśnie
-
- Nasze rekomendacje
-
-
czas kurczy się do białej
niezapisanej kartki kiedy myśl
przysiada na westchnieniu
Lucile
UWAGA!
JEŻELI JESTEŚ ZAREJESTROWANYM UŻYTKOWNIKIEM I MASZ PROBLEM Z LOGOWANIEM, NAPISZ NAM O TYM W MAILU.
admin@osme-pietro.pl
PODAJĄC W TYTULE "PROBLEM Z LOGOWANIEM"
-
- Słup ogłoszeniowy
-
-
PYTANIE DO WSZYSTKICH.
CZY KTOŚ MA POMYSŁ NA SENTENCJĘ MIESIĄCA?
Więcej informacji
JAK SIĘ PORUSZAĆ POMIĘDZY FORAMI? O tym dowiesz się stąd.
