Chwilowe lub wieczne odejście

Wiadomość

Toyer · #1 Post autor: **Toyer** » 31 maja 2019, 09:01

Czasem chciałbym umrzeć
ale tak tylko na chwilę
najwyżej na jedną godzinę
z perspektywy umarłego
zobaczyć cały świat
przekonać się czy jest czegoś wart

zdecydować się czy jest sens
otwierać oczy każdego dnia
cieszyć się lub smucić
szukać celu a potem go gubić
przywiązywać się do świata
który ze mną czy beze mnie i tak się nie zmieni

w zależności od tego co bym zobaczył
wróciłbym do życia lub na zawsze je zostawił

#2 Post autor: **eka** » 31 maja 2019, 16:29

Toyer pisze: ↑
31 maja 2019, 09:01
z perspektywy umarłego
zobaczyć cały świat

Tak, to ciekawe, inspirujący pomysł na wiersz.
Pointa... ojej, chyba w zależności od tego, co się lubi. Świat oferuje kolory tęczy, biel, czerń i... szarość.

Hosanna · #3 Post autor: **Hosanna** » 01 cze 2019, 12:37

na szczęście nie jesteśmy wynikiem naszej decyzji
podobnie jak kalecy krótkotrwali brzydcy słabi złożeni w ofierze

ta chęć decyzji
to chwila zwątpienia w świat

chwila gdy chęć istnienia przygasa
i szuka logicznego powodu aby się wesprzeć jak sztuczna protezą w chęci życia której podstawowa moc
płynie z bezrozumnego instynktu

Toyer · #4 Post autor: **Toyer** » 01 cze 2019, 12:53

eka, a jestem teraz na etapie czerni i szarości...

Hosanna jest dokładnie tak jak mówisz.

Hosanna · #5 Post autor: **Hosanna** » 01 cze 2019, 13:03

cierpię na depresję od młodości

nie przetrwałabym gdybym nie nauczyła sie wracać do instynktu
a ten rozumie bardzo proste argumenty

ćwiczenia i ruch
oddychanie i tlen
sen
dobre jedzenie w dobrych proporcjach
przyjaciele i drobne małe pozytywne interakcje z ludzmi

i wtedy wraca do udręczonego serca zachwyt
że wciąż wolno mi być

Toyer · #6 Post autor: **Toyer** » 01 cze 2019, 13:54

Ja od młodości (od 15 roku życia), choruję na chorobę dwubiegunową, miałem też epizody depresyjne więc wiem co oznacza depresja. Leczę się farmakologicznie, sam instynkt u mnie by nie wystarczył.

Hosanna · #7 Post autor: **Hosanna** » 01 cze 2019, 14:06

instynkt ten sprawia ze szukasz pomocy nw farmakologii
że chcesz jej szukać

radujmy sie więc że istniejemy mimo tego ze życie przy przepaści jest często czarne i odrętwiałe i ciężkie że z jego dna nie widac sensu

jednak i ty i ja istniejemy tak długo by temu nie wierzyć !

to halucynacja udręczonego umysłu

choćmy razem na kawę na Rynku lub spiewajmy piosenki

bo warto żyć

kazdą chwilę jeszcze