Rzecz

Wiadomość

#1 Post autor: **Leon Gutner** » 02 sie 2019, 20:50

Przebaczenie – to najprawdziwsza i najtrudniejsza miłość.

Cóż za piękna rzecz
w uświęconej porze
słyszeć słodycz słów
lekko dłoń ukorzyć

światło z ciebie zdjąć
bieliźnianą tarczę
zrobić nowy krok
z oddalą zawalczyć

i wybaczać dniom
głupie scenariusze
mocno wcierać w skroń
aureolę duszy

precyzyjny plan
unieść w dal sceptycznie
kiedy ściska krtań
ciężki stan zachłyśnięć

wahań stromy brzeg
ściąga pytań fale
w obecności lęk
mocna pewność żalu

ale to nie tak
jak ci się wydaje
przecież wiem że płacz
zwilża obyczajem

a to piękna rzecz
wytęskniona bliskość
lecz
zmieniłaś sens
i już inne
wszystko

#2 Post autor: **eka** » 11 sie 2019, 13:28

Dopracowane rymy, szczególnie ta przemienność męskich i żeńskich, brawo. Wyższa szkoła jazdy.
Natomiast jedna rzecz, abstrakcyjna, ściąga przekaz w okolice grafo. Aureole duszy? Może ciszy... cisza potrzebna do wybaczania.

:kofe:

#3 Post autor: **Leon Gutner** » 11 sie 2019, 19:36

Może ciszy ?
Leo musi pomyśleć .
Dziękuję Eko .

Z uszanowaniem L.G.

#4 Post autor: **eka** » 11 sie 2019, 19:42

Aureola ciszy.
Nie nalegam.

:kofe:

- gratis do rozmyślań : )

EdwardSkwarcan · #5 Post autor: **EdwardSkwarcan** » 11 sie 2019, 21:54

aureola(chwała ) - sławawa
aureola(wokół głowy) - gloria, nimb

Ta aureola przy pięciu samogłoskach psuje rytm

Ta dusza nie jest chyba w znaczeniu potocznie - eufemistycznym heh?

Miło było