przymierze

Wiadomość

biegnąca po fali · #1 Post autor: **biegnąca po fali** » 23 lut 2020, 22:56

umarł jak żył
leżąc

ziemia pachniała krwią
korzenie przypominały sploty naczyń
nieznanego organizmu

chciał dociec prawdy
ale ta umarła pierwsza

bez niej był nikim
podpierał dzień butelką
czasami nie starczyły trzy
wtedy świat pochylał się nad nim
niebezpiecznie nisko
odurzał falą wydechów

kochał ten stan
i nienawidził się za tę nową zażyłość
zaborczą
wyniszczającą przyległe horyzonty
tak że tylko jałowość kwitła za oknem

spróchniały krzyż rozpadł się wreszcie
zwalniając Jezusa z posługi

trochę mu pomógł
w końcu obaj umarli z miłości

Marcin Sztelak · #2 Post autor: **Marcin Sztelak** » 25 lut 2020, 16:19

Smutny obrazek, bardzo dobrze skomponowany.

Pozdrawiam.

Alek Osiński · #3 Post autor: **Alek Osiński** » 28 lut 2020, 15:49

biegnąca po fali pisze: ↑
23 lut 2020, 22:56
spróchniały krzyż rozpadł się wreszcie
zwalniając Jezusa z posługi

trochę mu pomógł
w końcu obaj umarli z miłości

Ciekawy wiersz, ale końcówka wydaje mi się przeszarżowana. Wprawdzie artyści co niektórzy sugerują
że "wszyscy jesteśmy Chrystusami", u mnie jednak takie porównania jakoś budzą czytelniczą podejrzliwość...

Pozdrawiam

Agnieszka R. · #4 Post autor: **Agnieszka R.** » 28 lut 2020, 21:25

Też końcówka zjechana. Myślę podobnie jak Alek. Poza tym ten piękny kawonaławizm jest sztuczny nie służy nawet jeśli jest piękny. Przewidująco się robi z każdym wersem.