O nie wiadomo niby czym

[Leon Gutner]

„..nigdy nie wiadomo, ile lat upłynie i kiedy się uda”.


Kiedy oprzesz dni o ciszę
za westchnieniem dobrze znanym
będziesz bezustannie słyszeć
jak odchodzi twój kochanek

zawiruje ci w ramionach
wskrzesi chwilę w martwym szczęściu
wielu z tych co przyjdą po nas
zatrzymają dni w tym miejscu

posmakują tego życia
zakosztują w jego krzyku
jak wiadomo nie od dzisiaj
los uwielbia niewolników

wiosna
radość kwitnie w parkach
jak w ogrodach ostatecznych
niebo błękit po nas targa
czasem który przecież wieczny

wyrzucimy go za siebie
tak jak wszystko co już było
bo dni zmienił w piach

nas
nie wiem

ledwie w jakąś prawie miłość

[eka]

„..nigdy nie wiadomo, ile lat upłynie i kiedy się uda”.


a... dni o ciszę
b... dobrze znanym
a... słyszeć
b... twój kochanek

... ci w ramionach
... w martwym szczęściu
... przyjdą przy po nas
... dni w tym miejscu

... tego życia
... w jego krzyku
... nie od dzisiaj
... niewolników

wiosna / ... w parkach
... ostatecznych
... po nas targa
... przecież wieczny

...za siebie / nie wiem
co już było /prawie miłość
...w piach /nas

Rytm w szerokich rymach, brawa wielkie, Leo.

[Leon Gutner]

Nie ma za co katować rąk Eko.
Po tylu latach to wcale nie jest jakiś wyczyn

Z podziękowaniem L.G.

[eka]

Dla mnie tak, bawię się w rymowanie, a Twoje połączenia pokazują, jaki jest w nich potencjał.

Nie ma za co katować rąk Eko.

Intensywne, ale nie męczące:)

[Leon Gutner]