arena

Wiadomość

e.jot · #1 Post autor: **e.jot** » 24 paź 2020, 11:25

gdy kły szczerzą
najemnicy a gawiedź już wietrzy
krew

na
piasku

chwytam w dłonie
lżejszą od powietrza srebrzystą blaszkę pana
Geista

i kciuk samozwańca
znika

- w pyle...

zimny grog · #2 Post autor: **zimny grog** » 24 paź 2020, 14:11

w pierwszej strofce "już" tworzy nadsłowie.
w trzeciej "w dłoń" by wystarczyło

poza tym całkiem, całkiem. tyle od czytelnika któren ma niezbywalne prawo do czytania i "wydziwiania"

e.jot · #3 Post autor: **e.jot** » 24 paź 2020, 19:05

O, grog jakby ciutek cieplejszy - calkiem nieźle.

w dłoń- powiadasz... a wydziwiaj se - ja chwytam w dwie, tworząc przytulne gniazdko dla cennej blaszki.
Wiesz, (nie tylko) w komentowaniu wierszy chodzi mi nie o Cyryla, ale o te metody.

Miłego wieczoru.

#4 Post autor: **lczerwosz** » 25 paź 2020, 17:40

Są idee tak powabne, że sciągają gawieć gotową się bić za nie a potem z nich szydzić, zwykle gdy piersze głowy się już toczą.

e.jot · #5 Post autor: **e.jot** » 25 paź 2020, 17:52

Tak, Leszku.
Z przykrością potwierdzam, ale wtedy na ratunek może przybyć tyko bezcenna blaszka pana Geista....
Dziękuję za odwiedziny oraz komentarz

#6 Post autor: **lczerwosz** » 25 paź 2020, 17:59

Czyli ucieczka w fikcję "literniacką". Też wyjście.

e.jot · #7 Post autor: **e.jot** » 25 paź 2020, 19:06

Czy ja wiem?
Blaszka pana Geista jest tu symbolem, coś jak - wzlecieć/być ponad

#8 Post autor: **eka** » 25 paź 2020, 20:16

Zacne zniknięcie. Bo Geist to ten pan z Lalki?
Dobry wiersz, Ewo, imienniczko ma:)

e.jot · #9 Post autor: **e.jot** » 25 paź 2020, 21:27

Tak, to ten pan...
Dziękuję, Ewo - moja imienniczko:)
Dobrej nocy
PS Czyżbym została rozpoznana

#10 Post autor: **lczerwosz** » 25 paź 2020, 21:43

Re ps: od samego początku