non omnis...

Wiadomość

marta zoja · #1 Post autor: **marta zoja** » 26 lis 2020, 23:09

podczas czuwania wsłuchuję się
w samotnego wędrowca
który mieszka we mnie
opowieściami innych...
płaczę i śmieje się
jak nasze losy powiązane
ze sobą

zaskoczyło nas
zatrzymaniem
Wszystkich Świętych
i groby pobielałe mgłą
oczekują na modlitwy w duszy

dawno nie było tak
cicho na cmentarzu
i pokoju w sercu
jesteśmy jeszcze bliżej siebie
my żyjący tutaj i tam
zmarli naszego świętowania
mogą wreszcie przemówić

ziemia zdaje się
wstrzymała oddech
bo niebo pochyliło się
nad każdym człowiekiem
tym żyjącym i umarłym
łaska naszych czasów
w których przyszło nam żyć

zimny grog · #2 Post autor: **zimny grog** » 27 lis 2020, 12:24

marta zoja pisze: ↑
26 lis 2020, 23:09
zaskoczyło nas
zatrzymaniem
Wszystkich Świętych

chociaż można było się spodziewać.

marta zoja pisze: ↑
26 lis 2020, 23:09
dawno nie było tak
cicho na cmentarzu

można rzec było cicho jak w kościele po śmierci organisty

smutne, acz trafne podsumowanie aktualnie panującej nam rzeczywistości.

pozdrawiam mim wszystko, z nieśmiałym optymizmem.

marta zoja · #3 Post autor: **marta zoja** » 27 lis 2020, 15:36

DZIĘKUJĘ, TRUDNE SĄ POWROTY, A TUTAJ DAWNO MNIE NIE BYŁO NA ÓSMYM PIĘTRZE. OPTYMIZMU MAM AŻ W NADMIARZE, MOGĘ SZCZODRZE OBDZIELAĆ I TO Z NAWIĄZKĄ. SERDECZNOŚCI MZ

#4 Post autor: **eka** » 27 lis 2020, 18:54

Paradoksalnie bardziej w tym zakazie odwiedzin byliśmy razem. Oni i my.
Przeszłość i teraźniejszość.

Witaj, Marto:)