Słowne ognie

[Toyer]

Każdy wiersz słowami płonie
nie zawsze w ognia stronę
czasem parzy mrozem
albo mrozi płomieniem

leci rymem w oczu niebo
kolorami zachwycając
lub karmi spojrzenie biało
w duszy wybuchając

z góry na dół wystrzelony
wchłonięty umysłem
po prostu przeczytany
tak bywa z wierszem

tańczy jak mu zagram
śpiewa po swojemu
odnajduje się tam
w melodii wersu

ogień sztuczny lecz prawdziwy
chłodzi grzeje aż się wypali
chce być zawsze oryginalny
i żeby o nim wszyscy mówili

dumny jestem z tego pisania
jak wiersz rozweseli lub
gdy do refleksji skłania
poezja to prawdziwy cud

to są moje światy
i własne słowne małpy
wiersze niewypały
i te petardy

[zimny grog]

msz. liczne inwersje nie dodają splendoru wierszu. bez nich byłoby o wiele lepiej, tak zawieszony on jest pomiędzy przebrzmiałą manierą a współczesnością.

ale to tylko moje zdanie, autor ma prawo do ignorowania jego

pozdrawiam.

[Toyer]

Wiem, że inwersje w poezji nie są mile widziane i uchodzą za brzydkie - jeszcze przemyślę

Dziękuję bardzo za Twoją opinię - nie ignoruję jej

Pozdrawiam serdecznie