Haiku na dzisiaj

[Lucile]

wybrzmiała jesień
na oparach miłości
nostalgię cieli
---
LuBe
czternaście, jeden,
dwadzieścia dwadzieścia jeden

[Krokus]

Hm... w sumie niezłe to haiku, chociaż ostatni wers jest trochę dziwny, z jednej strony nostalgia się cieli i brzmi to trochę śmiesznie, ale po głębszym namyśle stwierdzam, że ten wers daje pewną lekkość temu tekstowi.

[Lucile]

Bardzo dziękuję za komentarz.
Tak, zdaję sobie sprawę, iż trzeci wers może być kontrowersyjny. Jednak, moje skojarzenie nie było związane z przyjściem na świat miłego zwierzątka, ale myśl pomknęła mi w lodowe krainy, do zjawiska cielenia się lodowców. Interesujące, niesamowite, monumentalne, widowiskowe. Umieranie i rodzenie się na nowo - „cielenie się nostalgii”, kiedy życie jest już przed ostatnim zakrętem.
Czyli – jest nadzieja.

Pozdrawiam serdecznie
L

[eka]

Nostalgie - dryfujące lodowe góry oparów miłości z wybrzmiałej jesieni? Oryginalny obraz.
Hm. No fakt, bywają mroźne jesienie. Źrebią się wczesnymi przymrozkami, które są zapowiedzią nadchodzącej, brrr, Bestii ze Wschodu:)