Pod

[Agnieszka R.]

pod atłasowym obrusem
leżało sianko
w nim kłótnie rodziców
że za mało węgla na świąteczne wypieki
wolno szła praca w obejściu

wigilia była zmorą potem jeszcze gorzej
po śmierci ojca zostałam
z jego zimową kurtką pod którą marzłam
zdarzały się też okrycia kochanków
same rozczarowania

pod obrusem ostatnio ukryłam miłość
- jest bardziej żywa i ciepła niż tamte wigilijne sianko

[eka]

O utożsamianiu szczęścia z bezpiecznym schronieniem, tak najogólniej.
Okrycie to również ukrycie się pod nim.
Inspirujące wykorzystanie słowa.

[Agnieszka R.]

Eko, dzięki śliczne za pojawienie się pod tekstem

[em_]

Witaj,
prosty, ale bardzo ładny wiersz,
bez silenia się na oryginalność.
W moim odczuciu ostatni wers mógłby kończyć się na — ciepła —
zostałoby jakieś małe niedopowiedzenie
Pozdrawiam

[Agnieszka R.]

Em, dziękuję:)

[Marcin Sztelak]

Bardzo dobry wiersz, proste a jednak bardzo plastyczne i poetyckie frazy.
Pozdrawiam.