Riwer

[Leon Gutner]

Gdy wody rzeki wykrwawiły
coś po nas kroplą czystą lśniło
szukając w nurcie wielkiej siły
niewdzięczną nazywając
miłość

wyczekiwałem jej na brzegach
zdziwiony nurtem pewnym siebie
prądy uczyły jak dostrzegać
ale nie widzieć było
lepiej

rzeka płukała los w najlepsze
zmieniając ujścia w wodospady
myślałem ona wodą będzie
a ja utonąć nie dam
rady

bo prądy płyną jak płynęły
korytem z źródeł wprost do morza
być wodą rzeki czy też nie być
najlepiej było sobą
zostać

wiedziałem że u ujścia czeka
i nie zdołałem jej ominąć
dla niej ważniejsza była rzeka
jeszcze ważniejsze było
płynąć

[eka]

Gorzko i rytmicznie w charakterystycznej dla Leona architekturze frazy.
Szczęścia życzę!

[Leon Gutner]

Rytmicznie ale słodko Ece dziękuję.

Z ukłonami L.G.