dzisiaj

Wiadomość

#1 Post autor: **Lucile** » 02 wrz 2021, 08:26

z niegdysiejszych wzlotów i uniesień
pozostało uniesienie brwi

wzruszam ramionami
w lustro spoglądam tylko gospodarczo
i nie jestem zdziwiona kiedy przyczajony za ramą
smuteczek wystawia środkowy palec

odwdzięczam się tym samym
chociaż wiem że już odpuściłam

pod powiekami bledną
ślady rozkołysania nocy pachnących
naszym bezgrzechem

odchodzę
nieprzekonana

---
LuBe
jeden, dziewięć,
dwadzieścia, dwadzieścia jeden

Marcin Sztelak · #2 Post autor: **Marcin Sztelak** » 02 wrz 2021, 19:12

Tak to już jest, czas nie czeka. Dobry wiersz.
Pozdrawiam.

#3 Post autor: **tabakiera** » 03 wrz 2021, 23:47

Gdyby to był mój tekst, poprzestałabym na drugiej strofie, początek tekstu jest cudownie ironiczny i z dystansem do siebie. No jeszcze końcówka ciekawa.
Środek trąci myszką i nie rozumiem, po co ten "bezgrzech" - to, co czyni kobieta z mężczyzną za obopólną zgodą nikomu krzywdy nie czyni, czyli w moim pojęciu nie jest rozpatrywane w kategorii winy lub bezwiny. Ale może to kwestia światopoglądu.

Datę zapisujesz infantylnie i nie wiem po co, ale to tylko mój odbiór.

Mirek · #4 Post autor: **Mirek** » 04 wrz 2021, 08:55

Taki spokojny zrezygnowany
Kurde współczuję bohaterce, tak od rana, to co będzie wieczorem ... chcę się wrzasnąć TAK NIE WOLNO