Spustoszenie

Wiadomość

Marcin Sztelak · #1 Post autor: **Marcin Sztelak** » 17 wrz 2021, 17:28

Umarłym kadzidło, żywym piędź ziemi
w sam raz na zagon kartofli.
Poletka uprawiane pod osłoną ciemnej
folii, aby wszystkie noce były bezgwiezdne.

W dzień hasła, entuzjazm miarowych kroków,
nieodzownie wykrzywione usta.
Z niewielkim zaprzeczeniem spierzchniętych
warg i lekko drżących powiek.

Szklane światy wyszyte grubą nicią
w prześliczne makatki zdobiące ziąb ścian,
przysłaniających okna. Szczególnie te na drugą
stronę podwórza, zawsze szczelnie zamknięte.

Dokładnie tak samo jak oczy i uszy,
to pomaga, zgodnie z receptą dosłownie
na wszystko.

Żywym kadzidło, umarłym piędź ziemi,
bez różnicy w ostatecznym rachunku.

#2 Post autor: **eka** » 18 wrz 2021, 09:16

Ściany przysłaniające okna - w tej metaforze najbardziej zamyka mi się Twoje przesłanie, czyli zrównanie żywych i umarłych.
Wiele czynników powoduje spustoszenia, oj, wiele.

:rosa:

Alek Osiński · #3 Post autor: **Alek Osiński** » 20 wrz 2021, 00:22

Marność nad marnościami. Czyż jednak, Marcinie
choćby w napisaniu na ten temat utworu literackiego
nie kryje się już próba wyrwania z zaklętego
kręgu, jakieś wyzwanie rzucone przeznaczeniu?

Pozdrawiam

https://www.youtube.com/watch?v=vmFAwzpLbGw