A tak

[tabakiera]

Drapieżniki - słoneczniki, co polują na promyki
słońca. Wyszczerzają pestki – poskromią je słodkie łezki,
kiedy broń wytoczy chmura, będzie niezła awantura,
pochylą się żółte głowy! Tu o pakcie nie ma mowy!
Patrzcie: już się zaczął koncert, chmura zasłoniła słońce,
bije deszczem drzewa, kwiaty, kalarepa zbiera baty,
a z nią marchew i kapusta. Okolica sina, pusta,
szare pola, łąki, sady! Dziś słonecznik nie da rady
walczyć, potem się wygrzewać,
za to może z deszczem śpiewać, od ulewy piękniej szumieć.
ale szumieć trzeba umieć, a on stracił resztki wiary,
on ze strachu ma koszmary!

Uspokój się, słoneczniku, nie rwij płatków, nie rób krzyku,
spijaj wodę, w niej jest życie,
przyjmij kąpiel należycie, a zobaczysz, jutro rano
słońce cię utuli samo.

Nie bądź groźnym drapieżnikiem,
zaprzyjaźnij się z promykiem.

[Lucile]

A tak, jaka ładna zabawa. Od razu zobaczyłam dwa obrazy; ten słowem namalowany przez Ciebie i „Na straganie w dzień handlowy…” Jana Brzechwy. I muszę przyznać, że ładnie mi się „spasowały”. Mówiąc językiem muzealnika - nieźle uzupełniające się, że tak powiem nie po fachowemu… „pendanty”. I jak tu gotować niedzielny rosół ze zmokniętą marchewką i kapustą, albo zupę dyniową z prażonymi pestkami słonecznika. Jeszcze „drapieżnik” wyszczerzy na mnie z talerza pestkowe kły.

[tabakiera]

Ale mnie zaskoczyłaś z rana, Lucile!
Byłam prawie pewna, że wierszyk w tym dziale pozostanie bez echa.

Bardzo dziękuję za obecność i piękny komentarz.

[Lucile]

Pisanie tekstów dla dziecięcego odbiorcy (wierszy, opowiadań, bajek) to bardzo trudne i wymagające zadanie. Od razu zostają zweryfikowane przez młodego czytelnika, lub słuchacza z całą bezwzględną i czasami brutalną szczerością przynależną wiekowi.
Dlatego tak lubię opowieści snute przez Alicję Jonasz i cieszę się, że taki zgrabny „kawałek” wyszedł i spod Twojego pióra.
Ja… chyba nie mam odwagi (albo talentu) zmierzyć się z taką formą.
Miłej niedzieli.

[eka]

Drapieżniki - słoneczniki, co polują na promyki

Cudne!

[tabakiera]