Luty

[mawo]

W moim lesie noc połyka najpierw ludzi przy ognisku,
potem chrust strzelający bladym płomieniem.

Wiem, nie będzie jedzenia,
będzie siedzenie, będzie spanie,
będzie czekanie, aż mróz zetnie mgłę.
Nie starczy ciepła na wspomnienia.
Nie raz widziałem, jak parują przez rękawy,
nogawki i oczy.

Rankiem przenieśliśmy się do miejsca,
w którym ziemia rodzi ptaki.
Patrzyliśmy, jak z nimi
cały świat chowa się w dziupli.

Pamięć powoli zamieniała się w szron
i opadała na usta i nos.

[Krokus]

Mocny wiersz, ciekawie napisany, budzący wiele skojarzeń, takie wołanie na puszczy, czy jest tu chociaż jeden wrażliwy człowiek?

[tabakiera]

Środek zimy, przedwiośnie może w zachowaniu ptaków, ale one chowają się przed światem.
Wieje grozą i wizją końca.
Optymizm wnosi grupa, zastosowana liczba mnoga.
Jeszcze trzymamy się razem w swoim obozowisku.


W wierszu dostrzegam wydźwięk ekologiczny.

[mawo]

Dziękuję za lekturę i opinie. To wiersz związany z sytuacją na granicy z Białorusią. Pewnie czegoś nie dopowiedziałam i tekst nie jest do końca czytelny. Ale też publikując go tutaj, nie wiedziałam, czy nie będzie sugestii, żeby zacząć go pisać od nowa.

[eka]

Bardzo dobre obrazowanie, i ten akcent na gubienie wspomnień.
Świetny wiersz.

[Krokus]

Dziękuję za lekturę i opinie. To wiersz związany z sytuacją na granicy z Białorusią. Pewnie czegoś nie dopowiedziałam i tekst nie jest do końca czytelny. Ale też publikując go tutaj, nie wiedziałam, czy nie będzie sugestii, żeby zacząć go pisać od nowa.

To dobrze, że nie jest do końca czytelny, chociaż mi się skojarzyło, ale on budzi wiele skojarzeń i to bardzo dobrze.

[tabakiera]

Klimat i nastrój zbudowałaś fantastycznie i jak najbardziej mogłam mieć skojarzenia z sytuacją na granicy, ale nie tylko te.
Moim zdaniem to bardzo dobra cecha tekstu, jeśli można go odnieść do wielu sytuacji.
Jest uniwersalny, a jednocześnie konkretny.
Dominuje w nim strach i zagubienie, a strach i zagubienie towarzyszą nie tylko uchodźcom przy granicy wschodniej.

[mawo]

eka, Krokus, Tabakiera bardzo dziękuję
Nie byłam tutaj prawie dwa lata. Miło się znowu znaleźć w Waszym towarzystwie