tandem

[tabakiera]

drzewa całe w jemiołach jak żony henryka obsypane zielenią co wiedzie do ścięcia czekają na wigilię swego przeznaczenia

gdy zostaną papierem wiersz na nich napiszesz o sile zjednoczenia wytrwałości w wierze o skowronkach na wietrze głodnych jemiołuszkach

a one będą tobą szeleścić i szumieć

[eka]

Gorzko, tu. Nawet forma dopasowana do obrazu, nienazwanej wprost winy, zakłamania. Dobra poezja tak ma. W tym jej siła, aby czytelnik sam sobie sprawy uświadomił.
Bardzo dobry wiersz.

[eka]

A może życie jest tak samo wykorzystywane przez pozabiologiczną świadomość?

[Marcin Sztelak]

Bardzo dobry, gorzki wiersz.

[tabakiera]

Eko, Marcinie, bardzo dziękuję.

Eko, nigdy do końca nie wiadomo, co w relacjach społecznych jest symbiozą, a co pasożytnictwem. Często tego nie wiedzą nawet biorący udział w procesie.

[Gloinnen]

Gdy przyglądamy się światu z bliska, przenikliwie, to mnogość relacji i rozmaitość wszelkich współzależności przyprawia o zawrót głowy.
Chyba po to powstają wiersze, żeby je wydobyć na światło dzienne. Słowa pozwalają poecie uporządkować ten chaos, lepiej zdefiniować rzeczywistość.
Poezja to świetny aparat poznawczy.

Pozdrawiam,
Glo.

[tabakiera]

Dzięki za piękny komentarz, Glo.

[eka]

nigdy do końca nie wiadomo, co w relacjach społecznych jest symbiozą, a co pasożytnictwem. Często tego nie wiedzą nawet biorący udział w procesie.

Oczywista oczywistość, tyle że w relacji z matką naturą (i to miałam na myśli komentując) jesteśmy pasożytami. Bez nas lepiej dawałaby sobie radę.

A w społecznych? Wystarczy pomyśleć jak wykorzystujemy innych, nie dając w zamian nic.

[tabakiera]

relacji z matką naturą (i to miałam na myśli komentując) jesteśmy pasożytami. Bez nas lepiej dawałaby sobie radę.

Święta prawda, niestety.

[mawo]

Piękny