gra na pile

Wiadomość

biegnąca po fali · #1 Post autor: **biegnąca po fali** » 30 mar 2023, 12:21

padam
daleko od jabłoni

obita pąsowieję miejscowo
przydałoby się znieczulenie
na słowa
ich brak
na bycie córką

nie chciałam dzieci
nie chciałam ich nie kochać
po co im ten gwóźdź

matka nie umiała słuchać
jej owoce sparszywiały
opędzała się od nich jak od much
a ile było przy tym krzyku

nie chciała wiedzieć
że dzika jabłoń rodzi cierpkie jabłka
że sama wydała wyrok

patrzę na nią
zęby zamiast strun

mimo tego gram
w tę miłość niemiłość

#2 Post autor: **eka** » 02 kwie 2023, 16:57

Boże, to chyba najgorsze dla dziecka. Ewo, napisałaś wiersz, którego może Ci pozazdrościć każda noblistka.
Szacun.

:rosa:

biegnąca po fali · #3 Post autor: **biegnąca po fali** » 02 kwie 2023, 17:03

Aż nie wiem co powiedzieć. Dziękuję, Ewo. Nie chciałam napisać za dużo. Nie chciałam żeby to było... ckliwe? Jakby peelka upominała się o pocieszenie czy robiła z siebie ofiarę.

:rosa:

#4 Post autor: **eka** » 02 kwie 2023, 17:11

To jest w punkt, Ewo.
Świetny wiersz, emocje wchodzą po połknięciu wersu. Idealnie uchwyciłaś formę dla treści.

biegnąca po fali · #5 Post autor: **biegnąca po fali** » 02 kwie 2023, 17:24

To się cieszę. Bo przy takim kalibrze łatwo jest przerysować.

Marcin Sztelak · #6 Post autor: **Marcin Sztelak** » 11 kwie 2023, 20:18

Prześwietny.

biegnąca po fali · #7 Post autor: **biegnąca po fali** » 17 kwie 2023, 09:33

Dziękuję, Marcinie.