Ben ja min

[tabakiera]

gdy płoną mosty szumnie wybucha ulewa
więc po stłamszonym ogniu przez wodę wyruszyć
można prawie jak Jezus by poczynić cuda
i we własnym łożysku zamknąć się embrionem
cienką nitkę do kłębka
wcisnąć
ginąc
zwinąć

[eka]

Poukrywane, ciekawe propozycje/konstatacje.
Tytuł (po złączeniu) odsyła do niedojrzałości, więc... czyżby krytyka nierzeczowości, nierealności?
Nie jestem pewna, ale wiersz bardzo zaintrygował.

[tabakiera]

Nie do końca był taki zamysł, ale czytelnik swoje prawa ma.
Dzięki, Eko.

[Mchuszmer]

Tytuł dla mnie enigmą, trudno:) Daleko idące tu wycofanie, zwinięcie nitek łączących z czymś, bezpieczeństwo obojętności, która wyzwala. Nawet po ogniu jak bóstwo można przejść ponad wszystkim, jeśli klamki zapadły. Choć ulewa się wody, to im szumniejsze to zrywanie mostów, tym skuteczniejsze, bardziej negujące ich istnienie.
Taki cud przemienienia wnętrza widzę, wstąpienia w stan przed wyjściem do życia, i to nawiązując do Jezusa "dziewiczo", bez śmierci fizycznej.
Klimatyczny, intrygujący wiersz

[tabakiera]

Dzięki, trafiłeś w punkt.
Z dzieleniem tytułu na sylaby chyba przekombinowałam, taki odruch, całkiem naturalny i odruchowy.

[Marcin Sztelak]

Tytuł chyba niepotrzebnie podzielony, brzmi jak skandowanie. Ogólnie ciekawy wiersz.

[tabakiera]

Dzięki, Marcinie, po kolejnej sugestii chyba połączę tytuł w całość.

[Krystyna Morawska]

Niedawno widziałam film Śubuk (Kubuś), o chłopcu z autyzmem. No właśnie, tak mi się skojarzyło z Ben ja min (em).

[Alek Osiński]

W hebrajskim Benjamin oznacza "dziecko szczęścia" , a po rozbiciu go wychodzi trochę jak syn ego na polu minowym.
Ciekawe. Pozdrawiam

[eka]

Nie do końca był taki zamysł, ale czytelnik swoje prawa ma.
Dzięki, Eko.

Tak myślałam, a nawet, przyznam się, że w związku z tytułem nawiedziła mnie myśl o aktualnym szefie Knesetu : )

Czytam interpretację Szymona i jestem pod wrażeniem.
Brawo!