a jakże

[Mchuszmer]

czasem jestem dopełniaczową metaforą
zdecydowanie czymś czegoś
prawem prostym
nadmiarem
skrótu pożerając ego
ogon

hałasem ciszy
biegiem zastoju
onomatopeją
formą deformacji

bez znaczenia

czytacie mnie
na swoją dopowiedzialność

[Alek Osiński]

To chyba dalszy ciąg poprzedniego wiersza, a przynajmniej
wydaje mi się, że do niego nawiązuje. Czy można człowieka definiować przez narzędzia językowe.
Nie wiem. Jednakże nie ulega wątpliwości, że tak jak się czyta na własną odpowiedzialność
tak i na własną odpowiedzialność pisze ; )

[Mchuszmer]

Też nie wiem, choć ciekawie gdy wiersze sie szamoczą próbując choć imitować. No i tak, w końcu wszystko zostanie jakoś przetworzone. Wiersz w jakimś tam zakresie może i nawiązuje, lekka inspiracja tamtym starszym. Dzięki:)

[eka]

A jakże, każdy jest po trosze oksymoronem, Mchuszmerze.
Moim prywatnym zdaniem zdecydowanie winnym jest łaskawie panujący w czasie i przestrzeni JWM Relatywizm.
Dobrze, że jest i źle że jest, i że rządzi. Czyni to na własną odpowiedzialność.

[Marcin Sztelak]

A ja tam nie ponoszę odpowiedzialności, a przynajmniej niezbyt długo...

[Mchuszmer]

Ano oksymoronem Ewo, prostym i nie,
więc Marcinie mniejsza o odpowiedzialność, dopowiedzialność za to zawsze mile widziana:)

[eka]

dopowiedzialność

Fajne

[Mchuszmer]

Dzięki, no właśnie zastanawiałem się, jak ta puenta wypadnie:)

[Krystyna Morawska]

Nie ma tu piękna, ale czy jest prawda?

[Mchuszmer]

Cóż, niezależnie od definicji piękna czy tam danej estetyki, jaką kto ma na myśli, zapewne w przypadku tego tekstu byłoby to zbyt wielkie słowo:-) A prawdę chyba można we wszystkim jakąś, o czymś znaleźć. Dzięki za odwiedziny,