Pogoda Ducha.

[Karma]

Był lekki monsum, zacierał kontury
od strony ściany i framug.
Skoro próg zaczęły porastać fontanny,
pozostawał wietrznie na zewnątrz,
jak barykada.
Jak wilgoć wkradająca się przez nieszczelne okna,
do samego szpiku.

Zobaczył.

Poznał.

I przepadł.

Na tysiąclecia zamieniając się w osad,
drażniąc jej kubki smakowe.
Dopóki ona również nie zaczęła zanikać,
zmieniać położenia.
Tam pod oknem znalazła grzejnik
i krótkie wytchnienie,
które nie miało nic wspólnego z tamtym.
Stało się poza, więc przytuliła policzek
do ściany i wsiąka. I tli się, żarzy.
Aż nastanie ósma dziesięć.
Dwudziesta trzecia zero siedem.
I zanim.




Z cyklu Detoks.
Początek Grudnia, Tego roku.

[Toyer]

Pogoda ducha - jest bardzo ważna

[Karma]

Jest